یک پروتکل ارتباطی برای PBX مبتنی بر استریسک است که توسط مارک اسپنسر و تیم تخصصی استریسک منتشر شده است. تعداد محدودی از برندهای دیگر PBX و تلفن ها، از این پروتکل پشتیبانی می کنند و امروزه تعداد آن ها در حال افزایش است. نسخه شماره یک این پروتکل که با نام IAX شناخته می شود دیگر امروزه مورد استفاده قرار نمی گیرد و جایگزین آن IAX2 می باشد که تحت استاندارد RFC 5456 در سال 2010 قرار گرفته است.

IAX یا Inter Asterisk eXchange یک پروتکل ارتباطی مانند SIP و H.323 است. این پروتکل بومی برای نرم افزار PBX آستریکس استفاده شده و با چندین soft switch, PBX system, soft phone دیگر پشتیبانی می شود و از آن برای انتقال جلسات تلفنی Voip در بین سرور ها و دستگاه های ترمینال استفاده می شود. IAX در حال حاضر به نام IAX2 گفته می شود که دومین نسخه از پروتکل IAX است. از پروتکل IAX2 برای ارتباط سرور های استریسک با یکدیگر ، ارتباط با تلفن های IAX2 و کلاینت های IAX2 استفاده می شود.

تفاوت IAX با سایر پروتکل های سیگنالینگ مانند SIP و یا H.323 در این است که هم Signaling و هم Media توسط این پروتکل حمل می شود در صورتی که سایر پروتکل ها عموما جریان های جدایی برای Signaling و Media دارند. در نتیجه در پروتکل IAX اگر ارتباط سیگنالینگ برقرار شود بدون شک انتقال صدا نیز انجام می گردد. همچنین IAX تنها از یک پورت UDP که معمولا پورت 4569 می باشد برای ارتباطات خود استفاده می نماید و این قابلیت برای سازمان هایی که از NAT استفاده می نمایند بسیار مناسب می باشد. هدف نهایی استفاده از این پروتکل، کمتر کردن استفاده از پهنای باند در انتقال media می باشد و طوری طراحی شده است که نحوه استفاده از آن در پشت فایروال بسیار راحت می باشد. یکی از مزیت های IAX نسبت به SIP، استفاده از قابلیت Jitterbuffer می باشد که باعث افزایش کیفیت صدا در لینک هایی که کیفیت مناسبی ندارند مانند ADSL می گردد.

چاپ/برون‌بری